W stadzie było dosyć miło. Jednak ja byłem jak zwykle sam. Biegałem wprawdzie po zielonych łąkach i skubałem soczystą trawę stada, ale nie byłem szczęśliwy. Rana po wypadku jeszcze się nie zagoiła więc każdy ruch sprawiał mi ból. Co człowiek zrobił moja moc tego nie przerwie. Będę cierpiał przynajmniej przez tydzień. W moim ulubionym miejscu (nad rzeką) wylegiwałem się i słuchałem świergotu ptaków. Coś mnie jednak niepokoiło. Po chwili znów moje emocje opadły i zasnąłem z nadzieją lepszego jutra. Gdy tak sobie smacznie spałem marzyłem o pięknej klaczy u mego boku, wygranych zawodach i sławie. Gdy byłem wpół przytomny i leżałem tylko z zamkniętymi oczami już nie w fazie snu coś szturchnęło mnie i głośno zapiszczało. Zobaczyłem że to wiewiórka.
-Co ty tu robisz?!
Zdałem sobie sprawę że rozumiem głosy zwierząt.
-Mieszkam maluchu.
-Nie nazywaj mnie maluchem!
-OK.
-Skąd jesteś koniu?
-Mam na imię Mesajah pochodzę z Peru ale mieszkam w Polsce.
-Ja jestem Stach.
-Stach?
-Stach.
-To cześć Stachu!
Rozmiwiałem chwilę ze Stachem. Zaprzyjaźniłem się z nim. Był bardzo miły. Polubiłem gościa. Okazało się że stracił dom i partnerkę i aktualnie szuka chołpy. Przenocowałem go oczywiście- wtulony w mój brzuch spał do rana.
Porankiem chciałempokazać Jessy mojego kumpla
Ciąg dalszy nastąpi!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz