Było tak wspaniale. To bieganie, to świeże powietrze. Brak mi słów. Nie wiem co ja bym zrobił gdybym teraz musiał być sam. Szybciej to bym uciekł niż żył chwilą.
- Gdzie biegniemy?- przezwałem nagle głuchą ciszę moim pytaniem.
- A nie wiem. Jak najdalej!- odpowiedziała klacz radośnie, śmiejąc się.
Zaśmiałem się. Biegliśmy przez Tajemniczy Las. Po chwili zatrzymaliśmy się, bo zrozumieliśmy, że jesteśmy w niebezpiecznym dla nas miejscy. Zatrzymaliśmy się przed granicami stada. Wiedzieliśmy, że dzieją się tam dziwne rzeczy. Te gawrony to podobno duchy jakiś morderców.
- Harry.. może.. może stąd pójdziemy. Czuję, że zaraz stanie się coś niedobrego- powiedziała zmartwiona i przestraszona Jessy.
- Co by się mogło stać.. przecież jesteśmy na swoich terenach- powiedziałem. Szczerze mówiąc to trochę się bałem ale chciałem pokazać klaczy, że jestem nieustraszony.
- Harry nie idź tam!- krzyknęła Jessy widząc, że przeskakuje płot.
- Jessy tu nic nie ma. Tylko szara pustka.
Nagle stało się coś czego nikt by nie umiał opisać..
Jessy ? ♥
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz